To rodzaj popularnej muzyki, który sięga początków w Stanach Zjednoczonych jako "Rock'n'Roll" koniec 40- oraz początek 50- ych lat rozwijajac się w różnyuch stylach począwszy od połowy lat 60- ych, głównie w tamże oraz w Wielkiej Brytani. Swoje korzenie sięga w Rock'n'Roll'u. Jego korzenie sięgają Rock'a oraz Roll'u, stylu, który wywiódł się zarówno z czarnoskórego rodzaju blues'a oraz R'n'B, jak i też country. Owy styl również mocno czerpał z takich gatunków jak elektryczny blues, folk oraz wcielonych wpływów z jazz'u, gospel, rockabilly. Zwykle skupia się na elektrycznej gitarze zazwyczaj jako człon rockowej grupy zawierającej elektryczny bas, perkusję oraz jednego lub więcej wokalistów.
Zwykle rock to muzyka oparta na piosenkach z metrum 4/4 przy użyciu formy zwrotka- refren, jednak ten styl stał się bardzo zróżnicowany. Podobnie jak pop teksty kładą nacisk na romantyczną miłość, ale również odnoszą się do szerokiej gamy inych tematów, które często mają charakter społeczny lub polityczny. Od lat 50- ych do 2010 roku i wyżej Rock był najbardziej popularnym gatunkiem w Stanach Zjednoczonych oraz większości krajów Zachodu.
W połowie lat 60- ych muzycy rockowi zaczęli promować albumy przed singlami, jako dominującą formę ekspresji nagranego muzycznego uczucia oraz konsumpcji z zespołem bywszym pionierem tego rozwoju. Ich wkład dał temu gatunkowi kulturalną prawowitość w głównym nurcie oraz zainicjował erę albumów inspirowanych rock'iem w przemyśle muzycznym, która trwała przez kolejne dekady. Pod koniec lat 60- ych okres podgatunku rozwinął kilka odrębnych podgatunków, które przyczyniły się do rozwoju psychodelicznego na który wpływ miała kontrkulturowa scena psychodelii oraz hipi. Nowe odmiany, które się wyłoniły to:progresywny, co rozwinęło elementy artystyczne, heavy metal co podkreśliło agresywne, mocne brzmienie oraz glam rock, który podkreślił widowiskowość oraz wizualny styl. Na trego odzew w połowie lat 70- ych punk rock zareagował tworząc rygorystyczne, energiczne oraz polityczne krytyki. Punk był wpływem w latach 80- ych na new wave, post- punk i ostatecznie alternatywny rock.
Od lat 90- ych alternatywny rock zaczął dominować rockową muzykę i przebijać się do głównego nurtu w formie Grunge'u, Britpop'u oraz Indie. Od tamtego czasu pojawiły się nowe gatunki, tj.: Pop- Punk, Electric Rock, Rap Rock oraz Rap Metal. Niektóre ruchy były świadomymi próbami pwrotu do historii rock'a włącznie z garage rock'iem oraz post- punk'iem bywszych wskrzeszonymi w 2000 roku i później. Od 2010 roku Rock stracił swoją pozycję jako wybitny gatunek muzyki popularnej w światowej kulturze, ale mimo temu odnosi komercyjny sukces. Spory wpływ hip- hop'u oraz electronic dance music może być zauważony szczególnie w scenie techno- pop na początku lat -10- ych XXI w.oraz odrodzenie pop- punk- hip- hop'u, które miało miejsce 10 lat później.
Owy rodzaj muzyki ucieleśnił i służył jako nośnik ruchów kulturowych oraz społecznych wiodąc do głównych subkultur zawierających mods oraz rockers wystepujących w Wielkiej Brytanii, ruch hippisów oraz szerszy ruch kontrkultury pochodzący z Zachodu, który rozprzestrzenił się z San Francisco w latach 60- ych i trwa aż po dzisiejszy dzień. Podobnie kolejna dekada rozprzestrzeniła got, punk oraz emo. Dziedziczenie ludowej tradycji pieśni protestacyjnej rock był kojarzony z politycznym aktywizmem, zarówno jak i też zmianami w zakresie podejścia społeczeństwa do rasy, płci oraz zażywania narkotyków i często jest widziane jako wyraz buntu młodzieży przeciwko konformizmowi dorosłych. W tym samym czasie ogromnym sukcesem komercyjnym doprowadzając do oskarżeń o wyprzedaż.
Charakterystyka
Brzmienie rock'a tradycyjnie opiera się na wzmocnionej elektrycznej gitarze, która pojawiła się w swojej nowoczesnej formie w latach 50- ych wraz z popularnością Rock'n'Roll'a. Ogromny wpływ na to miały również dźwięki elektrycznego blues'a gitarzystów. Brzmienie elektrycznej gitary w muzyce rockowej jest zwykle wspierany przez elektryczny bas, które dało podwaliny jazz'owi oraz dźwięk perkusji tworzonego przez perkusję, która miesza bębny oraz talerze. Owe trio instrumentów było często uzupełnione przez inkluję innych instrumentów szczególnie keyboard'ów, organów Hammond'a oraz syntezatora. Podstawowa rockowa instrumentacja została zaczerpnięta z zespołu grającego blues'a elektrycznego (wyrazista wiodąca gitara, drugi akordowy instrument, bas oraz perkusja). Grupa muzyków grający ową muzykę nazywana jest zespołem rockowym lub rockową grupą. Ponadto zazwyczaj składa się od trzech do pięciu członków. Zwykle owy zespół nabiera kształtu kwartetu, którego członkowie odgrywają jedną lub więcej ról włącznie z wokalistą, gitarzysty wiodącego, grającego na gitarze rytmicznej, basisty, perkusisty i często keyboard'zisty lub grących na innych instrumentach.
Muzyka rock tradycyjnie składa się z fundamentów prostych, synkopowanych rytmów w metrum 4/4 z powtarzającym się rytmem werbla na drugim i czwartym takcie. Melodie często pochodzą ze starszych muzycznych trybów, jak chociażby dorycka i hyperdorycka, jak i też skala durowa oraz molowa. Harmonie obejmują zarówno wspólne triady jak i też równoległe, doskonałe kwarty oraz kwinty i dysonansowe progresje harmoniczne. Od końca lat 50-, a szczególnie od połowy 50- ych i później owa muzyka często korzystała ze struktury zwrotka- refren zaczerpniętych od blues'a i muzyki folkowej, ale istniała diametralna różnica między owymi rodzajami. Krytycy podkreślali eklektyzm i różnorodność stylistyczną rock'a. Z powodu swojej złożonej historii i tendencji do zapożyczania z innych muzycznych oraz kulturowych form sprzeczano się, że "to niemożliwe by wiązać muzykę rockową ze ściśle określoną muzyczną definicją". W '81 roku opisując album dziennikarz powiedział:
"To najlepszy rockowy wstrząs, który ujawnia zalety sztuki ludowej, bezpośredniość, użyteczność, naturalna publiczność- w teraźniejszość z ujęciami nowoczesnej technologii".
"Rock'n'Roll został poczęty jako ujście młodzieńczych tęsknot... Tworzyć Rock'nRoll to również idealny sposób na odkrywanie powiązań między płcią, miłością, przemocą oraz zabawą by nadawać rozkosz i ograniczenia regionalne oraz radzenia sobie ze zniszczeniami oraz oraz pożytku z kultury masowej w samej sobie".- Robert Christgau
W przeciwieństwie do większości wcześniejszych stylów popularnej muzyki teksty utworów rockowych zajmowały się szeroką gamą tematów, tj. miłość romantyczna, seks, bunt przeciwko normie, kwestie społeczne oraz style życia. Owe tematy zostały zaczerpnięte z różnych źrodeł, tj.: Tin Pin Alley, muzyki folkowej oraz R'n'B. Christgau opisuje rockowe teksty jako "świetne medium" z prostą dykcją oraz powtórzonymi refrenami i twierdzi, że podstawowa "funkcja" rock'a tyczy się do muzyki lub bardziej ogólnie hałasu". Przewaga białych, męskich i często średniej klasy muzyków w tymże rodzaju była często zauważana i widziana jako zawłaszczenie czarnoskórej muzycznej formy dla głównie młodej, białej publiczności. W konsekwencji zauważono by wyrazić obawy tejże grupy zarówno w obu stylach, jak i też tekstów. Christgau pisząc w '72 roku stwierdził, że pomimo kilku wyjątków "Rock'n'Roll zwykle oznacza identyfikację męskiej seksualności oraz agresjji".
Od momentu gdy określenie "rock" zaczęło być używane w nawiązaniu do "Rock'n'Roll'a" z końca lat 60- ych zwykle stanowiło kontrast do muzyki pop z którą dzieliło wiele cech, jednak jest zdystansowany do pop'u; założyciele owego podziału kładli nacisk na umiejętności muzyczne, występy na żywo i uwagę na poważne i postępujące tematy jako część ideologii autemtyczności, która jest często łączona ze świadomością historii podziału oraz rozwoju. W nawiązaniu do Simon'a Frith'a "rock był czymś więcej niż pop, czymś więcej od Rock'n'Roll'a" i "muzycy rockowi łączyli nacisk na umiejętności i technice z romantyczną koncepcją sztuki jako artystycznej ekspresji, oryginalności oraz szczerości".
W XXIw. termin był okazyjnie używany jako ogólny termin obejmujący: pop, reggae, soul, a nawet hip- hop na który wywarł wpływ, ale często stanowił kontrast do ostatniego. Christgau używał tego terminu w szerszym znaczeniu by odnieść się do częściowo- lub popularnej muzyki, która zaspokaja jego wrażliwości jako "rock- and- roller" w tym zamiłowanie do dobrego rytmu, znaczącego tekstu ze szczyptą humoru oraz tematyki młodzieżowej, która posiada tak obiektywną "wieczną atrakcyjność", że "cała muzyka młodzieżowa stała się częścią socjologii oraz terenowego raportu".
"1940- 50: narodziny Rock'n'Roll'a"
Podstawy muzyki rock'owej tkwią w Rock'n'Roll'u, które sięgają korzeni w Stanach Zjednoczonych lat 40- oraz początek 50- ych XXw., owy styl rozprzestrzeił się do wszystkich krajów. Jego początki sięgają w połączeniu różnych gatunków muzyki czarnej tamtych czasów.
Debata okala wielu nagrań, które zostały zasugerowane jako "pierwsze Rock'n'Roll'owe nagranie". Wśród kandydatów znajdowały się utwory: "Strange Things Happening Every Day", "That's All Right", "The House of Blue Lights", "Good Rocking Tonight", "Rock Awhile" oraz "Rock The Joint", "Rocket 88" nagranego przez producenta dla wytwórnia w '51 roku.
11.07.51 roku Alan Freed zaczął puszczać muzykę R'n'B (później nazwaną "rasową muzyką") dla wielorasowej publiczności i jest uznawany za pierwszą osobę, która użyła frazy "Rock'n'Roll" by opisać tą muzykę. Cztery lata później utwór zespołu stał się pierwszym rock'n'roll'owym utworem, który uplasował się na miejscu #1 listy sprzedaży oraz odtwarzanych utworów czasopisma i otworzyło drzwi dla tej nowej fali pop kultury na całym świecie. Inni wykonawcy, których utwór stał się przebojem to: Chuck Berry, Bo Diddley, Fats Domino, Little Richard, Jerry Lee Lewis, Gene Vincent, Elvis Presley, Buddy Holly, Eddie Cochran, The Everly Brothers, Carl Perkins, The Platters, Ritchie Valens, LaVerne Baker, The Spaniels, Wanda Jackson oraz Pat Boone. Niebawem owy styl stał się siłą napędową w Stanach dla sprzedaży oraz wykonawdców, tj.: Al Bowlly, Al Martino, Alan Dale, Andy Russell, Andy Williams, Arthur Prysock, Billy Eckstine, Bing Crosby, Bobby Darin, Bobby Rydell, Bobby Short, Brook Benton, Buddy Clark, Buddy Greco, Charles Aznavour, Cheo Feliciano, Dean Martin, Desi Arnaz, Dick Farney, Dick Haymes, Dick Powell, Dick Todd, Domenico Modugno, Don Cornell, Ed Ames, Eddie Fisher, Eddy Arnold, Engelbert Humperdinck, Fabian, Frank Sinatra Jr., Frankie Laine, Gene Austin, Jack Jones, James Darren, Jerry Vale, Jimmy Roselli, Johnny Dorelli, Johnny Hartman Johnny Marvin, Johnny Mathis, Julius La Rosa, Lucho Gatica, Matt Monro, Mel Tormé, Merv Griffin, Mike Douglas, Nat "King" Cole, Neil Diamond, Nick Lucas, Pat Boone, Paul Anka, Perry Como, Ricky Nelson, Robert Goulet, Roy Orbison, Rudy Vallée, Russ Columbo,Sam Browne,Sammy Davis Jr., Sergio Franchi, Silvio Berlusconi, Tom Jones, Tony Bennett, Tony Clifton, Tony Martin Val Doonican, Val Rosing, Vaughn De Leath, Vaughn Monroe, Vic Damone, Wayne Newton, Whispering Jack Smith, Alejandro Fernández, Alex Turner, Anthony Strong, Barry Manilow, Barry White, Bryan Ferry, Camilo Sesto, Chris Isaak, Dennis Van Aarssen, Harry Connick Jr., Justin Timberlake, Mark Eitzel, Michael Bublé, Morrissey, Neil Hannon, Sam Smith, Seth MacFarlane, Tommy Ward oraz Patti Page, która w poprzednej dekadzie dominowała w muzyce popularnej, odnotowano, że ich dostęp do list został znacznie ograniczony.
Owy rodzaj pozwolił powstać licznym, odrębnym podgatunkom jak chociażby Rockabilly. Hiszpańskie oraz latynoamerykańskie ruchy w Rock'n'Roll'u które ostatecznie doprowadzą do sukcesu Laty- oraz Chicano Rock w Stanach począwszy w południowo- zachodniej części od standardów, a skończywszy na dziedzicznych gatunkach. Poza tym lata 50- e widziały wzrost popularności elektrycznej gitary oraz rozwój specyficznego Rock'n'Roll'owego stylu grania przez takich przedstwicieli jak: Chuck Berry, Les Paul, Scotty Moore, Link Wray oraz Duane Eddy. Użycie zniekształcenia torował drogę muzykom wykonującym, tj.: Western Swing: Willie'emu Johnson'owi, Guitar'owi Slim'owi, Paul'owi Burlison'owi, Pat'owi Hare'owi oraz Jackie Brenston & His Delta Cats. Pod koniec XIXw. Pionierami mocnego akordu byli Francisco Tárrega oraz Heitor Villa- Lobos, a na początku lat 50- ych został przez Willie'ego Johnson'a oraz Pat'a Hare'go, a pod koniec tej samej dekady Link'a Wray'a spopularyzowany.
Pod koniec lat 50- i początku 60- ych komentatorzy zauważyli zanik Rock'n'Roll'a. 12.10.1957 roku gdy Little Richard został kaznodziejem, 3.02.1959 roku gdy nastąpiła katastrofa, 21.11.1959 5.03. kolejnego roku Król wystąpił z armii, 28.09.1976 kiedy to Jerry Lee Lewis został oskrarzony o pijaństwo i wymachiwaniem pistoletem pod Graceland oraz skandalu dało poczucie, że owa era, która wtedy się rozwinęła dobiegła końca.
Globalny rozrost
Owy styl szybko rozprzestrzenił się poza miejsca swojego powstania, szybko związał się z amerykanizacją, która miała miejsce na całym świcie w konsekwencji II W.Ś. Cliff Richard jest uznawany za jednego z wykonawców, który utworem odniósł sukces poza Pn. Ameryce skutecznie wprowadzając brzmienie Brit Rock'a. Pod koniec lat 50- ych jak i tez w krajachbywszych pod wpłem Stanów Zjednoczonych rock był popularny w komunistycznych państwach tj.: Jugosławii, Wsch. Niemiec, Polsce, Czechosłowacji, Węgrach, Rumunii, Bułgarii, Albanii, Mongolii, Wietnamie, Laosie, Kampuczy, Pn. Korei, Pd. Jemen oraz Chinach, jak i też regionach Pd. Ameryki.
Pod koniec 50- ych i początku lat 60- ych wykonawcy czystego Blues'a oraz Blues Rock'a, których wyprzedził rozkwit Rock'n'Roll'a w Stanach odnaleźli nową popularność w Wielkiej Brytanii odbywając owocne trasy. Utwór z '55 roku miał ogromny wpływ i pomógł grupom wykonujących muzykę rozwinąć modę na skalę kraju, wielu z nich w tym The Quarrymen zaczęło grać owy styl. Gdy były rynek Rock'n'Roll'a został zdominowany przez lekki pop oraz ballady brytyjskie rockowe zespoły w klubach i lokalnych potańcówkach rozwijały styl inspirowany bardziej pionierami blues rock'a i zaczęli z intensywnością oraz energią grać, którą rzadko się spotykało u białych, amerykańskich wykonawców; owy styl styl ukształtuje później muzykę rockową, króra będzie miała miejsce podczas brytyjskiej inwazji.
Lata '71- 80'e: Komercjalizacja
Zastanawiając się nad rozwojami, które miały miejsce w muzyce rockowej na poczatku lat 70- ych Christgau w książce napisał:
"Dekada jest oczywiście sama w sobie dowolnym schematem- czas nie wykonuje ot tak po prostu wyraźnego zwrotu w stronę przyszłości co dziesięć lat. Ale podobnie jak wiele sztucznych pomysłów- pieniądz, mówią- kategoria nabiera realnego znaczenia, gdy ludzie zrozumieją, jak ją wykorzystać. "Lata 60- e się skończyły", slogan, który zaczęto słyszeć w '72 czy jakoś tak, zmobilizowało wszystkich tych, którzy chcieli wierzyć, że idealizm stał się przeżytkiem, a gdy zostali zmobilizowani tak właśnie się stało. W popularnej muzyce obięcie lat 70- ych miało dwa znaczenia elitarne wycofanie się z chaotycznej koncertowej i kulturowej sceny, jak i żądne zysku dążenie do najniższego wspólnego mianownika w FM radiu i rockowym albumie.
W ciągu tej dekady Rock zaobserwował większą komercjalizację, która przekształciła się w branżę wartą wiele miliarrdów dolarów i podwajając swój rynek, jak Christgau zauważył doświadczając znaczną "utratę kulturowego prestiżu".
"Może Bee Gees stali się bardziej popularni od Beatles'ów, ale nigdy nie byli bardziej popularni niż Jezus"- powiedział.
"O ile muzyka zachowała jakąkolwiek mityczną moc ten mit był autoreferencyjny- istniało bardzo wiele utworów o rock'n'roll'owym życiu, ale bardzo niewiele o tym jak Rock mógłby zmienić świat, poza tym, że stanie się nową marką środka przeciwbólowego.... W latach 70- ych potęga przejęła władzę jako rockowi przemysłowcy wykorzystując nastrój społeczny by zmniejszyć potencjał muzyki do często reakcyjnego rodzaju rozrywki- oraz przekształcić popularną bazę rock'a z publiczności na rynek".
